Maksymalny limit sprzedaży wysyłkowej do UE

Pierwszą kwestią, na którą warto zwrócić uwagę przy sprzedaży do UE, jest limit, od którego zależy rozliczenie VAT. Wynosi on 10 000 euro i dopóki łączna sprzedaż do konsumentów w całej Unii Europejskiej nie osiągnie tej kwoty, należy stosować VAT kraju, w której prowadzona jest działalność. Sprzedając z Polski, rozliczasz polski VAT, i to niezależnie od tego, w jakim miejscu na świecie znajdują się klienci.

Zasady rozliczenia zmieniają się po przekroczeniu limitu. Od tego momentu VAT musisz rozliczać w krajach nabywców. Sprzedaż do Czech wiąże się z czeskim VAT, a sprzedaż do Niemiec — niemieckim. Nic dziwnego, że przedsiębiorcy zastanawiają się, jak pogodzić różne sposoby opodatkowania. Tutaj na tapetę kładziemy temat VAT OSS.

OSS – jedno miejsce do rozliczenia sprzedaży w całej UE

OSS (czyli One Stop Shop) jest systemem, który wprowadzono w celu uproszczenia rozliczeń podatku VAT w przypadku sprzedaży do różnych krajów UE. Zamiast rejestrować się do VAT osobno w każdym kraju, możemy:

• zarejestrować się raz do OSS,
• składać jedną deklarację co kwartał,
• wykazywać w niej sprzedaż do różnych krajów UE.

W ramach systemu VAT OSS podatek nadal zostaje odprowadzony do wszystkich państw, w których znajdują się klienci, jednak nie trzeba prowadzić kilku rejestracji i rozliczeń równolegle.

OSS wiele upraszcza, ale nie wpływa na sposób wyliczania VAT-u. Nadal należy stosować stawki obowiązujące w kraju konsumenta. 

W jakim położeniu są firmy, które w Polsce korzystają ze zwolnienia z VAT, jednak sprzedają produkty do innych krajów UE? Wtedy sprzedaż krajowa nadal pozostaje zwolniona, natomiast towar sprzedawany za granicę musi być rozliczany według systemu OSS zgodnie ze stawkami obowiązującymi w kraju klienta.

Pozostaje pytanie: Czy trzeba korzystać z OSS? Przekroczenie limitu sprzedaży uprawnia do rozliczeń za pomocą systemu, ale nie jest to wymogiem. Każdy sklep nadal może zarejestrować się do VAT w każdym kraju klienta osobno. Mimo wszystko jest to opcja, która wymaga więcej formalności.

Nie zawsze OSS obejmuje całą sprzedaż

OSS funkcjonuje wyłącznie wtedy, gdy towar jest wysyłany z jednego kraju do klienta znajdującego się w innym państwie. Nie dotyczy sytuacji, gdy produkty są magazynowane w miejscu, które znajduje się na terenie kraju konsumenta. Przykładowo, jeśli wysyłasz towar bezpośrednio z niemieckiego magazynu do klienta z Niemiec, VAT OSS nie będzie miał zastosowania. Wówczas konieczne będzie zarejestrowanie się do VAT osobno w kraju magazynu, a więc w tym przypadku w Niemczech. OSS może nadal obejmować część sprzedaży.

Czy VAT OSS dotyczy sprzedaży usług?

System OSS rozlicza nie tylko sprzedaż towarów, ale również usługi świadczone na rzecz konsumentów znajdujących się w innych krajach UE. 

Są to m.i.n:

• Zakwaterowanie w hotelu lub obiekcie o podobnej funkcji;
• Usługi w dziedzinie sztuki, kultury, sportu, nauki, edukacji, rozrywki i tym podobne jak targi czy wystawy;
• Usługi transportowe i pomocnicze do usług transportowych, np. załadunek, rozładunek, przeładunek;
• Wycena rzeczowego majątku ruchomego i na rzeczowym majątku ruchomym;
• Krótkoterminowy wynajem środków transportu;
• Usługi cateringowe i restauracyjne;
• Usługi telekomunikacyjne, elektroniczne i nadawcze.

Ważne! Jeśli świadczysz usługi inne niż telekomunikacyjne, elektroniczne i nadawcze, nie obowiązuje Cię limit sprzedaży wynoszący 10 000 euro. W przypadku powyższych usług, z wyłączeniem TBE, musisz zarejestrować się do VAT OSS lub rozliczać VAT każdorazowo w kraju klienta. 

Jak rozliczyć VAT OSS?

Rozliczenie VAT OSS odbywa się poprzez cokwartalne składanie deklaracji VIU-DO („Deklaracja dla rozliczenia podatku VAT w zakresie procedury unijnej”). Należy składać je najpóźniej pod koniec miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale przez system e-Deklaracje do naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście. Uwaga! Nawet w sytuacji braku sprzedaży w danym kwartalne konieczne jest złożenie tzw. deklaracji zerowej. Jeśli chodzi o rozliczenie podatku, należy płacić go według stawek obowiązujących w poszczególnych państwach.

Podatnik zarejestrowany w VAT OSS musi prowadzić ewidencję transakcji objętych procedurą i przechowywać ją przez co najmniej 10 lat, licząc od zakończenia roku, w którym odbyły się operacje.

VAT OSS nie jest wymogiem ale stanowi cenne narzędzie, dzięki któremu możesz ograniczyć obowiązki administracyjne, uniknąć rejestracji VAT w każdym kraju, do którego sprzedajesz i usprawnić odprowadzanie podatku.

Artykuł VAT OSS – jak rozliczać sprzedaż wysyłkową do UE? pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Ramy prawne – gdzie zaczyna się odpowiedzialność sprzedawcy?

Podstawą regulacji jest czeski kodeks cywilny o nazwie Občanský zákoník, który określa odpowiedzialność sprzedawcy za wady rzeczy, oraz ustawa o ochronie konsumenta (zákon č. 634/1992 Sb.). Do tego dochodzą przepisy wynikające z prawa unijnego, w tym dyrektywy dotyczące sprzedaży towarów, które zostały wdrożone do czeskiego systemu.

Czeski sprzedawca odpowiada za towar przez 24 miesiące od momentu odbioru przez klienta. Nie jest to jednak gwarancja w potocznym rozumieniu, lecz odpowiedzialność za zgodność towaru z umową.

Produkt powinien:

• odpowiadać opisowi, 
• mieć właściwości, które zostały przedstawione przy sprzedaży,
• nadawać się do celu, do którego jest przeznaczony. 

W sytuacji, gdy którykolwiek z tych elementów zawiedzie, możemy mówić o podstawie do reklamacji.

Niebagatelne znaczenie ma moment ujawnienia wady. Jeśli problem pojawia się stosunkowo wcześnie, przyjmuje się, że istniał już w chwili sprzedaży. Wtedy wykazanie, że towar był zgodny z umową w momencie wydania, leży po stronie sprzedawcy. Ta zasada wzmacnia pozycję czeskiego konsumenta, szczególnie gdy weźmiemy pod uwagę pierwszy okres użytkowania produktu.

Uwaga! Warto pamiętać o ważnej zmianie dotyczącej ciężaru dowodu, która wydłużyła termin domniemania istnienia wady w chwili zakupu z 6 na 12 miesięcy. Sprzedawca, aby móc odrzucić reklamację, musi przez pierwszy rok użytkowania produktu udowodnić, że winnym uszkodzenia był klient.

Jak przebiega reklamacja w Czechach?

W pierwszej kolejności bierze się pod uwagę naprawę albo wymianę towaru. Jest to naturalny kierunek, aby doprowadzić produkt do stanu zgodnego z umową. Przy tym istotne jest to, że to klient decyduje, jaką drogę wybierze. Dopiero wtedy, gdy naprawa lub wymiana są niemożliwe, niewspółmierne albo problem kolejno powtarza się, zachodzi możliwość obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy. Natychmiastowy zwrot pieniędzy nie jest standardowym punktem wyjścia. System zakłada raczej naprawę relacji sprzedażowej niż jej zakończenie.

Pamiętaj! Mimo, że najchętniej korzysta się z możliwości naprawy, czeskie orzecznictwo wypracowało zasadę trzykrotnego wystąpienia tej samej wady (lub czterech różnych wad). Wynika ona z faktu, że przepisy wskazują, iż konsument ma prawo do odstąpienia od umowy, jeżeli nie może należycie używać rzeczy z powodu ponownego wystąpienia wady po naprawie lub większej liczby wad. 3 wady z rzędu to liczba umowna. Wówczas klient ma prawo natychmiastowego odstąpienia od umowy i otrzymuje od sprzedawcy zwrot gotówki.

Nieprzekraczalny termin 30 dni na rozpatrzenie reklamacji 

Jednym z najważniejszych punktów całego procesu jest czas rozpatrzenia reklamacji. Sprzedawca musi zrobić to maksymalnie w ciągu 30 dni. Nie ma to charakteru orientacyjnego, a jest to konkretny obowiązek. Jeśli sklep go nie dotrzyma, klient ma silniejszą pozycję i może domagać się uznania swojego roszczenia. 

Zwrot bez podania przyczyny w Czechach

Obok reklamacji funkcjonuje osobny mechanizm, który często bywa z nią mylony. Chodzi o zwrot bez podania przyczyny. Z pewnością kojarzymy go z naszej codzienności. Podobnie jak w Polsce, tak i w Czechach klient ma prawo zwrócić towar w ciągu 14 dni bez zgłaszania powodu. Odstąpienie od umowy wynika bezpośrednio z regulacji unijnych. Konsument może więc po prostu zmienić zdanie, odsyłając towar do sprzedawcy i oczekując na zwrot środków na konto.

Jedynym elementem, który wymaga szczególnej uwagi, jest stan produktu. Jeśli okaże się, że był używany w sposób wykraczający poza zwykłe otwarcie przesyłki i sprawdzenie działania, sklep może obniżyć jego wartość.

Przy 14-dniowym zwrocie sprzedawca musi zwrócić nie tylko środki za sam produkt, ale również koszt najtańszej oferowanej wysyłki. Natomiast koszt odesłania towaru z powrotem pokrywa konsument, ale pod pewnym warunkiem. Jeśli sklep nie poinformuje o konieczności pokrycia kosztów zwrotu, sam ponosi ten wydatek.

Nie każda wada podlega reklamacji

Czeskie prawo wyraźnie wskazuje sytuacje, w których odpowiedzialność sprzedawcy nie ma zastosowania.

Dotyczy to przede wszystkim:

1. Naturalnego zużycia produktu.
2. Uszkodzeń wynikających z niewłaściwego użytkowania.
3. Wad, o których klient wiedział przy zakupie towaru. 

W takich przypadkach reklamacja nie ma podstawy prawnej.

Obowiązki czeskiego sprzedawcy przy reklamacji towaru

Gdy mówimy o obowiązkach sprzedawcy, nie możemy zatrzymać się tylko przy kwestii odpowiedzialności za towar. W przypadku reklamacji po jego stronie pozostaje również sposób organizacji całego procesu. 

Mówiąc prościej, przepisy wymagają, aby zasady reklamacji były jasno określone, miejsce jej zgłoszenia konkretnie wskazane, a przyjęcie reklamacji odpowiednio potwierdzone. Klient musi również otrzymać informację o sposobie jej rozpatrzenia. Nie warto traktować tych elementów jako formalności, bo w czeskim systemie mają ogromne znaczenie w kontekście konsekwencji administracyjnych. Zyskują jeszcze większą wagę w sytuacji ewentualnego sporu z konsumentem.

Artykuł Zwroty i reklamacje w czeskim prawie konsumenckim — aktualne przepisy pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Czeski standard: Shoptet

Co usłyszysz, gdy zapytasz dowolnego przedsiębiorcę z branży e-commerce w Pradze o silnik sklepu? Na pewno będzie to nazwa Shoptet. Jest to system stworzony przez Czechów dla Czechów, oparty na abonamencie.

Największymi zaletami Shoptetu są:

• integracje z lokalnymi kurierami, 
• kompatybilność z bramkami płatniczymi,
• współpraca z porównywarkami cen.

Zaczynasz właściwie od ręki. Uruchamiasz usługę i od razu zajmujesz się sprzedażą, zamiast marnować tygodnie na ustawianie technicznych detali. To rozwiązanie sprawdza się u e-commerce, które chcą rozpocząć szybko i bez zbędnych komplikacji.

WooCommerce

Kolejną drogą jest WooCommerce oparty na WordPressie. Zdecyduj się na niego wtedy, gdy chcesz samodzielnie zarządzać każdą funkcją i elementem swojego sklepu. Z tym narzędziem zaprojektujesz mały butikowy e-sklep, ale również niesamowicie rozbudowany serwis sprzedażowy.

Musisz jednak pamiętać, że w tym przypadku bierzesz na siebie pełną odpowiedzialność, jeśli chodzi o hosting, aktualizacje wtyczek i bezpieczeństwo danych. WooCommerce to świetne narzędzie, ale wymaga od Ciebie albo wiedzy technicznej, albo zaufanego programisty pod ręką.

Shopify

Shopify jest światowym gigantem, który coraz śmielej zagląda do Europy Środkowej. System zachwyca prostotą i cennymi narzędziami marketingowymi, które pomagają skalować sprzedaż, zwłaszcza jeśli myślisz o handlu na kilku rynkach jednocześnie. Jednak w Czechach Shopify nadal przegrywa z lokalnymi rozwiązaniami. Dopasowanie go do specyficznej czeskiej logistyki czy systemów płatności jest bardziej kosztowne i czasochłonne niż w przypadku dedykowanych rozwiązań regionalnych.

PrestaShop i OpenCart

Jeśli Twój projekt jest skomplikowany i wymaga nietypowych funkcji, możesz skierować wzrok w stronę systemów open-source, np. PrestaShop czy OpenCart. Te potężne silniki dają niemal nieograniczone możliwości rozbudowy.

Warto mierzyć siły na zamiary. Rzadko wybiera się je na start, bo wymagają sporej kwoty na wdrożenie i stałej opieki programisty. Jest to propozycja dla firm, które dokładnie wiedzą, czego potrzebują i mają zasoby, żeby to utrzymać.

Co przygotować, żeby Czesi kupowali w Twoim sklepie?

Zanim klient złoży zamówienie, musisz zadbać o wiarygodność swojego e-sklepu. Liczą się tutaj cztery punkty:

1. Domena .cz to podstawa. Adresy z końcówką .pl lub .com budzą nieufność. Końcówka cz. to dla Czecha jasny komunikat, że nie znikniesz jutro z sieci z jego środkami.
2. Tłumaczenia fachowe, a nie translator. Jeśli regulamin lub opisy produktów będą brzmieć jak skopiowane prosto z translatora, nikt nie zaryzykuje zakupu. Język musi być czysty, naturalny i bezbłędny. Pomyłki to najkrótsza droga do pustego koszyka.
3. Paczki i płatności. Czesi kochają punkty odbioru i nadal czasem wybierają płatność przy doręczeniu. Dobrze mieć Zásilkovnę i lokalne bramki płatnicze typu GoPay czy Comgate. Bez tego nie przebijesz się przez ich przyzwyczajenia.
4. Heureka.cz. Bez obecności w tej porównywarce w Czechach praktycznie nie istniejesz. Na Heurece większość kupujących sprawdza ceny i opinie przed zakupem w nowym sklepie, na który natrafili w sieci.

Jaką drogę wybrać?

Wszystko sprowadza się do prostego pytania: jak bardzo chcesz zaglądać pod maskę swojego sklepu? Jeśli goni Cię czas i chcesz po prostu sprawnie wystawić towar, Shoptet zapewni to najszybciej. To gotowiec, który zdejmuje Ci z głowy różne dylematy.

A może od pierwszej chwili planujesz budować wszystko po swojemu i potrzebujesz kontroli nad każdym detalem strony? Pomyśl o WooCommerce. Pamiętaj o jednym: technologia ma ułatwiać Ci życie, a nie stawać się przeszkodą przy każdym nowym pomyśle, który wpadnie Ci do głowy.

Jak kupują nasi sąsiedzi?

Czeski klient jest wyjątkowo wyczulony na lokalność. Jeśli sklep nie mówi do niego czystą czeszczyzną, nie przyjmuje koron i nie oferuje dostawy do ulubionego punktu, to nawet najlepsza cena może go nie przekonać. Budowanie zaufania zaczyna się od detali, których nie przeskoczymy półśrodkami.  

Wchodząc do Czech, musisz zrozumieć jedną ważną różnicę. Czesi raczej nie ulegają krzykliwym reklamom i agresywnym promocjom typu „Tylko dzisiaj 50% taniej!”. Poświęcają naprawdę sporo czasu na porównywanie ofert, ale równocześnie chętnie czytają opinie i sprawdzają, czy sklep jest wiarygodny. Jasne warunki i bezpieczeństwo znaczą o wiele więcej niż błyskotliwe slogany i rabaty.

Czeski e-commerce stoi na konkretach. Logistyka jest poukładana, a klienci kupują w sieci chętnie i raczej bez obaw. Jeśli stawiasz na jakość i nie szukasz dróg na skróty w budowaniu zaufania, rynek Ci się odwdzięczy. Wejście na niego nie musi oznaczać walki. Wystarczy, że od początku wybierzesz narzędzia, które nadążą za Twoimi pomysłami.

Artykuł Jak założyć sklep internetowy w Czechach w 2026 roku? Przegląd platform pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Co to jest VAT-OSS?

System VAT OSS, czyli Value Added Tax – One-Stop-Shop, rozszerza procedurę VAT-MOSS i umożliwia przedsiębiorcom sprzedającym między innymi towary oraz usługi cyfrowe przez internet uproszczone rozliczenie podatku VAT. Procedura ta pozwala na rozliczanie internetowej sprzedaży wysyłkowej do innych krajów Unii Europejskiej poprzez jedną zbiorczą deklarację.

Od 1 lipca 2021, wraz z wprowadzeniem procedury VAT-OSS, zmodyfikowano progi sprzedaży wysyłkowej do państw Unii. Zastąpiono dotychczasowe oddzielne progi dla poszczególnych krajów jednym wspólnym limitem wynoszącym 10 000 euro dla całej Unii Europejskiej. Do tego limitu wlicza się łączną wartość dostaw towarów do innych krajów Unii Europejskiej.

Przed zdecydowaniem się na skorzystanie z procedury VAT-OSS, warto sprawdzić, czy istnieje obowiązek rozliczania podatku VAT. Jeśli Twoja sprzedaż nie przekracza limitu 10 000 euro, możesz rozliczać VAT według stawki kraju, z którego wysyłasz towary, co znacząco ogranicza obciążenia formalne.

Kiedy można stosować VAT OSS?

Podczas zdalnej dystrybucji towarów do innego kraju UE, takiej jak sprzedaż internetowa, katalogowa lub inne formy, gdzie towar wysyłany jest bezpośrednio do klienta, należy uwzględnić odpowiednie regulacje. Gdy świadczy się usługi na rzecz osoby niebędącej podatnikiem, której miejsce świadczenia usług znajduje się w innym kraju UE, takie jak zakwaterowanie, restauracje, bilety, usługi telekomunikacyjne, treści cyfrowe czy usługi telefoniczne, obowiązują specyficzne zasady. Sprzedaż towarów poprzez platformy elektroniczne, na przykład poprzez prowadzenie internetowego rynku, gdzie osoby trzecie oferują towary konsumentom końcowym w innych państwach członkowskich, również podlega określonym przepisom. To samo dotyczy sprzedaży importowanych towarów na odległość w ramach systemu importowego, gdzie wartość towarów wynosi mniej niż 150 euro i nie są one przedmiotem akcyzy.

Szczegóły tych regulacji znajdują się w rozporządzeniu wykonawczym Rady UE nr 1042/2013. System OSS znacznie upraszcza odprawę celną oraz płatności VAT. Urząd Finansowy dla Kraju Południowomorawskiego, Biuro Terytorialne Brno I, pełni rolę administratora podatkowego specjalnego systemu OSS dla wszystkich czeskich podatników, niezależnie od ich lokalnej jurysdykcji. Rejestracja w systemie OSS jest dobrowolna i można ją anulować w każdej chwili na wniosek osoby zdecydowanej na opłacanie VAT w ramach tego systemu.

Jak zarejestrować się do VAT OSS?

Aby zarejestrować się w systemie OSS, konieczne jest dokonanie tego elektronicznie za pośrednictwem portalu MY Taxes. Przypominamy osobom, które nie płaciły jeszcze podatku VAT i nie były zarejestrowane jako jego podatnicy, że dołączenie do programu OSS wymaga wcześniejszej rejestracji do VAT w charakterze podatnika lub osoby zidentyfikowanej przez FS CR.

Należy wypełnić elektroniczny formularz dostępny na stronie internetowej portalu, aby złożyć wniosek o rejestrację w OSS. W folderze Mini One Stop Shop/One Stop Shop znajdują się odpowiednie formularze. Wymagane jest podanie podstawowych danych, w tym numeru identyfikacyjnego, konta bankowego, rodzajów transakcji oraz krajów, do których planuje się sprzedaż.

Po złożeniu wniosku urząd skarbowy oceni jego zgodność z warunkami i wyda stosowną decyzję. Dodatkowo wniosek rejestracyjny umożliwia wnioskodawcy dostęp do uwierzytelnionej części portalu podatkowego w specjalnej aplikacji dla systemu OSS — import, gdzie później należy składać deklaracje podatkowe. Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej FS CR.

Aby zarejestrować się, wnioskodawca musi spełnić następujące kryteria: być zarejestrowanym jako podatnik VAT w Republice Czeskiej, mieć siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym kraju oraz nie być zarejestrowanym w systemie kompleksowej obsługi w żadnym innym kraju.

Tryby rejestracji do VAT OSS?

W ramach VAT OSS uczestnicy mogą zarejestrować się w trzech różnych trybach. Pierwszy z nich — system spoza UE — przeznaczony jest dla osób posiadających siedzibę lub zakład poza Unią Europejską. Drugi — system unijny — adresowany jest do osób z siedzibą w Republice Czeskiej, prowadzących działalność w Republice Czeskiej z siedzibą poza UE oraz osób, które mają miejsce prowadzenia działalności lub zakład poza UE, jeżeli transport lub wysyłka towarów rozpoczyna się w kraju. Trzeci tryb, system importowy, dotyczy osób z siedzibą w Republice Czeskiej oraz poza UE, które są reprezentowane przez pośrednika.

Artykuł VAT OSS – firma w Czechach, sprzedaż w UE pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Czym jest numer EORI i do czego służy?

EORI to unikalny numer identyfikacyjny wykorzystywany w procedurach celnych. Każda firma, planująca przewozić towary przez granice UE lub do krajów spoza Unii, musi posiadać ten numer. Jeśli więc jesteś firmą lub osobą samozatrudnioną, która planuje eksport lub import towarów spoza UE, musisz zarejestrować się, aby otrzymać numer EORI przed dokonaniem przesyłki. Nazwa EORI to skrót od angielskiego Economic Operator Registration and Identification, a angielski termin "EORI number" jest również używany.

W praktyce numer EORI służy do identyfikacji operatorów handlowych i pomaga w przestrzeganiu przepisów celnych i handlowych UE. Jest niezbędny do sprawnego przekraczania granic i będzie używany głównie w dokumentach transportowych, takich jak deklaracje celne.

Gdzie uzyskać numer EORI?

Rejestracja numeru EORI odbywa się w państwie członkowskim UE, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorcy. Jeśli więc, na przykład, jesteś przedsiębiorcą z Czech, chcącym handlować z krajami spoza UE, musisz złożyć wniosek o numer EORI w Republice Czeskiej, a konkretnie w urzędzie celno-skarbowym.

Każde państwo członkowskie UE ma własny system przydzielania numerów EORI, a zazwyczaj krajowy organ celny i handlowy jest odpowiedzialny za tę kwestię.

Co zrobić, jeśli nie prowadzisz działalności gospodarczej, ale potrzebujesz numeru EORI?

Jeśli nie prowadzisz działalności gospodarczej, ale potrzebujesz numeru EORI, służby celne umożliwiają wygenerowanie jednorazowego numeru EORI. Ten tymczasowy numer jest przydzielany losowo i może być łatwo uzyskany za pomocą aplikacji online.

Procedura rejestracji numeru EORI

Wniosek o przyznanie numeru identyfikacyjnego do celów handlu zagranicznego można złożyć online lub osobiście w dowolnym urzędzie celnym. Formularz rejestracyjny można pobrać ze strony internetowej urzędu celnego lub wypełnić interaktywną wersję online. W formularzu należy podać podstawowe informacje o firmie, a jeśli jesteś płatnikiem VAT, dołącz zaświadczenie o rejestracji VAT do wniosku.

Służby celne sprawdzą przekazane informacje, a po pozytywnej weryfikacji przydzielą numer EORI. Zazwyczaj decyzja jest przekazywana drogą elektroniczną, a cały proces rejestracji trwa około 2 dni roboczych.

Jeśli jesteś płatnikiem VAT, warto również zapoznać się z zasadami opodatkowania VAT w handlu z krajami spoza UE, które różnią się od zasad dotyczących dostaw i nabyć wewnątrz UE.

Nie musisz przejmować się formalnościami. Chętnie pomożemy w procesie rejestracji numeru EORI – skontaktuj się z nami, a zaczniemy działać!

Artykuł Numer EORI – czym jest i jak go zdobyć? pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Pomysł założenia w Czechach sklepu internetowego, który będzie oferował swoje produkty m.in. na polskim rynku, jest rozwiązaniem pozwalającym na czerpanie korzyści, oferowanych przez naszych sąsiadów. Prosty system podatkowy, mniejsza biurokracja, czy po prostu zdroworozsądkowe podejście urzędów do przedsiębiorcy są kuszące dla Polaków zmęczonych tym, że w Polsce są często postrzegani jak potencjalni złodzieje.  

Pamiętać jednak należy, że sama rejestracja sklepu za granicą nie spowoduje, że zaczniemy się rozliczać z czeskim fiskusem. Dla określenia obowiązku podatkowego kluczowe znaczenie ma to, gdzie faktycznie jest prowadzona działalność gospodarcza.

Art. 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi:

2. Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Co więc można rozumieć przez sformułowanie „dochody osiągane na terytorium Polski”? Tutaj warto przytoczyć kolejny artykuł Ustawy:

3. Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

Aby rozumieć, co dokładnie oznacza „zakład” w przypadku handlu elektronicznego, należy sięgnąć po informacje zawarte w Modelowej Konwencji OECD, która definiuje „zakład” jako serwer, będący w dyspozycji sprzedawcy, za pomocą którego są zawierane umowy.

Należy tu podkreślić, że sama strona internetowa nie jest traktowana jako „zakład”, nawet jeśli firma korzysta z przestrzeni dyskowej serwera znajdującego się w Polsce. Podobnie jak sporządzenie strony w języku polskim czy kierowanie swojej oferty do polskich klientów.

Upraszczając – jeśli sprzedawca zarządza serwerem zlokalizowanym w Polsce i za pomocą tego serwera zawiera umowy, uznaje się, że posiada w Polsce zakład. Dochody generowane przez taki zakład podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Zrozumiałe, że przedsiębiorca, który na co dzień przebywa w Polsce, nie będzie jeździł do Czech tylko po to, aby przyjąć zamówienie czy opłatę, ewentualnie odpowiedzieć na zapytanie klienta takiego internetowego sklepu. Te wszystkie czynności można wykonywać zdalnie – to jest przecież podstawową zaletą prowadzenia opisanej działalności. Niemniej serwery, nad którymi sprawuje pieczę, powinny się znajdować właśnie w Czechach.

A co z magazynem w Polsce?

Aby magazyn znajdujący się w Polsce można było uznać za zakład zagranicznego przedsiębiorstwa, czynności w nim realizowane muszą wychodzić poza zakres działań przygotowawczo – pomocniczych, a więc poza składowanie, wystawianie lub dostawy towaru.

Pamiętać jednak należy, że w UE wobec podmiotów zajmujących się sprzedażą wysyłkową za granicę powstaje obowiązek rejestracji do VAT i rozliczania VAT od tych transakcji właśnie w kraju, do którego są dostarczane towary.

Kwestia VAT w Czechach

Handel opiera się na kupnie towaru i następnej jego sprzedaży. Przy zakupie trzeba się liczyć z koniecznością opłacenia VAT. Aby mieć prawo na zwrot i odliczenie VAT, trzeba posiadać status czynnego płatnika podatku VAT.

W Czechach obowiązek rejestracji do VAT powstaje z chwilą przekroczenia obrotu 1 mln CZK. Do tego czasu od każdej faktury kosztowej przedsiębiorca będzie musiał zapłacić VAT bez możliwości jego zwrotu lub odliczenia.

Można więc wcześniej wnioskować o taką rejestrację – mówimy wtedy o rejestracji dobrowolnej do VAT. W tym wypadku czeski Urząd skarbowy bada to, gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza. Jeśli okaże się, że na terenie Czech nie ma ani Zarządu, ani serwerów, ani magazynów – firma nie uzyska statusu czynnego płatnika podatku VAT.

Więcej na ten temat znajdą Państwo w naszym artykule o rejestracji do VAT w Czechach.

Artykuł Sklep internetowy zarejestrowany w Czechach pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.