Umowa o pracę w  Czechach

Jeśli zamierzasz zatrudnić pracownika, konieczne jest sporządzenie odpowiedniej umowy – najczęściej jest to umowa o pracę (Pracovní smlouva). Należy umieścić w tym dokumencie m.in. takie informacje, jak: obejmowane stanowisko, miejsce wykonywanej pracy oraz datę jej rozpoczęcia. W umowie lub w osobnym dokumencie trzeba też uwzględnić wynagrodzenie oraz termin wypłaty. Pracownik powinien otrzymać jedną wersję takiej umowy. Całość można podpisać na czas nieokreślony lub na 3 lata.

Kwestie związane z ubezpieczeniem społecznym

Na początku powinieneś dowiedzieć się, któremu rejonowemu urzędowi ubezpieczeń społecznych podlegasz – możesz w tym celu skorzystać z tej strony. Jest on właściwy ze względu na siedzibę firmy lub biuro księgowe (jeżeli takiej siedziby nie posiadasz). Jeżeli jesteś osobą samozatrudnioną, będzie to urząd właściwy ze względu na siedzibę Twojego zamieszkania.

Następnie powinieneś poprzez stronę Czeskiego Urzędu Ubezpieczeń Społecznych (ČSSZ) złożyć wniosek do rejestru pracodawców – należy to zrobić w ciągu 8 dni od przyjęcia pierwszej zatrudnionej przez Ciebie osoby. Później otrzymasz zmienny symbol pracodawcy, z którego możesz korzystać podczas korespondencji z ČSSZ. Co więcej, każdego kolejnego pracownika powinieneś rejestrować w Czeskim Urzędzie Ubezpieczeń Społecznych (ČSSZ) – wówczas także masz na to 8 dni i także możesz to zrobić przez internet. Jeśli chodzi o ubezpieczenie społeczne, 6,5% opłaca pracownik, a 25% pracodawca.

Ubezpieczenie zdrowotne pracownika

Chcąc zatrudnić pracownika, nie możesz zapomnieć o jego ubezpieczeniu zdrowotnym. Jego kwota utrzymuje się na poziomie 13,5% miesięcznej pensji brutto, przy czym 4,5% opłaca pracownik, a 9% pracodawca. Najpierw musisz zarejestrować jednak nowego pracownika w kasie chorych, korzystając z „Formularza zgłoszeniowo-rejestracyjnego pracodawcy". Następnie należy o tym zawiadomić ubezpieczyciela pracownika do 8 dni od rozpoczęcia przez niego pracy. Odpowiednie dokumenty można zwykle znaleźć na stronach ubezpieczycieli.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej pracodawcy

Zdarza się, że pracownicy ulegają w pracy wypadkom lub chorują w wyniku wykonywania pewnych obowiązków zawodowych. Wówczas mogą oni ubiegać się o odszkodowanie. Dlatego musisz pamiętać o ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej pracodawcy, które jest obowiązkowe, jeśli zatrudniasz przynajmniej jednego pracownika w Czechach.

Urząd skarbowy

W tym samym czasie, a więc do 8 dni od rozpoczęcia pracy przez pracownika, musisz zarejestrować się jako płatnik podatku od zatrudnienia. Najprostszym sposobem będzie dokonanie tego poprzez stronę urzędu skarbowego. Tam należy wypełnić formularz zgłoszenia podatkowego w wersji dla osób prowadzących działalność gospodarczą.

Badania lekarskie do pracy w Czechach

Pracownicy w Czechach muszą przejść bardziej kompleksowe badania lekarskie niż w Polsce. Ważne jest to, że w przypadku zatrudnionych przez Ciebie osób przeprowadzane są one na Twój koszt. Dopiero, kiedy pracownicy je przejdą, mogą rozpocząć wykonywanie swoich obowiązków. Na początku wykonuje się tzw. badania wstępne, które obejmują:

– badanie krwi i moczu,

– badanie słuchu i wzroku,

– badanie układu oddechowego,

– badanie dermatologiczne,

– pomiary ciśnienia krwi.

Po pewnym czasie przeprowadza się również badania okresowe – wykonuje się je przynajmniej raz na rok. Są to badania podobne jak na początku, do tego dochodzi badanie psychologiczne oraz badanie układu kostnego. Ciekawostką jest to, że kolejne badanie odbywa się wtedy, gdy pracownik kończy pracę w danej firmie.

Bezpieczeństwo pracy i ochrona przeciwpożarowa

Niezależnie od tego, jaki typ działalności prowadzisz, pracownik musi przejść na początku pracy szkolenie z ochrony przeciwpożarowej (FP) oraz BHP. Może być ono przeprowadzane na żywo, jak i w formie e-learningu. Pamiętaj również, że jako pracodawca musisz prowadzić dokumentację BHP oraz tzw. Księgę Wypadków, w której jesteś zobowiązany do zapisywania wszystkich informacji o ewentualnych wypadkach przy pracy.

Artykuł Pierwszy pracownik – o czym nie zapomnieć, zostając pracodawcą w Czechach? pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

1. Pracovní smlouva – umowa o pracę

Każda umowa o pracę musi zawierać trzy podstawowe ustalenia: rodzaj pracy, miejsce jej wykonania oraz datę rozpoczęcia stosunku pracy. Wysokość wynagrodzenia, sposób i termin wypłaty można określić bezpośrednio w umowie lub w osobnym dokumencie. W umowie o pracę precyzuje się również wymiar urlopu czy długość okresu próbnego (maksymalnie 3 miesiące).

Umowę o pracę podpisujemy:

1. na czas określony można zawierać maksymalnie na 3 lata. Po tym czasie pracodawca może ją jeszcze dwa razy przedłużyć. Oznacza to więc, że zatrudnienie na czas określony w tej samej firmie może trwać najdłużej 9 lat (3 x 3 lata).
    
2. na czas nieokreślony, gdy umowa nie określa daty rozwiązania stosunku pracy.

Stosunek pracy kończy się za porozumieniem stron, złożeniem wypowiedzenia, natychmiastowym rozwiązaniem umowy czy też rozwiązaniem umowy w okresie próbnym (pracodawca nie może jednak tego dokonać w ciągu pierwszych 14 dni). Może również minąć czas, na jaki umowa była zawarta.

Przy rozwiązywaniu umowy obowiązuje okres wypowiedzenia, który trwa minimalnie 2 miesiące i rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po złożeniu wypowiedzenia.

Urlop wypoczynkowy przy umowie o pracę

W przypadku całego etatu (40 godzin tygodniowo) pracownikowi przysługuje od 20 do 25 dni urlopu wypoczynkowego na rok, w zależności od dobrej woli pracodawcy. Jeśli jednak nie miałby możliwości wykorzystania całego urlopu w danym roku, pozostałe dni przechodzą na rok następny.

Urlop przysługuje pracownikowi, który był zatrudniony u jednego pracodawcy minimalnie 60 dni. Jeśli umowa nie trwała cały rok, urlop ulega skróceniu – za każdy przepracowany miesiąc przysługuje 1/12 urlopu należnego za rok pracy. Jeśli pracownik nie przepracował 60 dni, przysługuje mu urlop w wymiarze 1/12 urlopu należnego za rok pracy za każde 21 dni, które przepracował.

W czasie urlopu pracownik otrzymuje średnie zarobki wyliczane na podstawie przepracowanego czasu oraz wynagrodzenia brutto z poprzednich trzech miesięcy kalendarzowych.

2. Dohoda o provedení práce (DPP) – „umowa o wykonaniu pracy”

Wymiar pracy u jednego pracodawcy nie może przekroczyć 300 godzin w danym roku kalendarzowym. Jeśli miesięczne wynagrodzenie nie przekroczy 10 000 CZK brutto, odprowadza się jedynie podatek dochodowy 15%, nie zostają potrącone składki na ubezpieczenie społeczne czy zdrowotne. Minimalne wynagrodzenie to 96,40 CZK brutto za godzinę. Osoba zatrudniona na takiej umowie nie ma do urlopu. Umowę można rozwiązać za porozumieniem stron, poprzez złożenie wypowiedzenia (okres wypowiedzenia wynosi wtedy 15 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia drugiej stronie) lub rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym.

3. Dohoda o pracovní činnosti (DPČ) – „umowa o czynności zawodowej”

W tym przypadku wymiar pracy nie może przekroczyć 20 godzin tygodniowo, co w rzeczywistości odpowiada ½ etatu. Jeśli wynagrodzenie przekracza 3 499 CZK na miesiąc, odprowadza się nie tylko podatek dochodowy 15%, ale również składki na ubezpieczenia zdrowotne i społeczne. Zasadniczo pracownikowi nie przysługuje urlop wypoczynkowy, ale jeśli strony umowy uzgodniły, że pracownik będzie miał do niego prawo, umowa powinna zawierać odpowiedni zapis. zdrowotny, zazwyczaj też w umowie określa się wymiar urlopu wypoczynkowego. Okres wypowiedzenia, podobnie jak w przypadku DPP, wynosi 15 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia drugiej stronie.

Składki ubezpieczeniowe 

Składka społeczna

Ubezpieczenie społeczne pracownika wynosi łącznie 31,5% wynagrodzenia brutto, z czego 6,5% płaci pracownik, a resztę pracodawca. Ubezpieczenie obejmuje:

• składki na ubezpieczenie chorobowe (2,3 %, całość opłaca pracodawca)
• składki na ubezpieczenie emerytalne (6,5 % opłaca pracownik, 21,5 % opłaca pracodawca)
• wkład w państwową politykę zatrudnienia (1,2 % całość opłaca pracodawca).

Składka zdrowotna

Ubezpieczenie zdrowotne pracownika wynosi łącznie 13,5% wynagrodzenia brutto. Pracownik opłaca jedynie 1/3 składki, a więc 4,5%, pracodawca opłaca pozostałe 2/3 składki, czyli 9 %. 

Płaca minimalna a płaca gwarantowana

Od 1 stycznia 2023 roku płaca minimalna w Czeskiej Republice uległa podwyższeniu i obecnie wynosi ona 17 300 CZK na miesiąc, bądź 103,80 CZK na godzinę. Płacą minimalną są objęte stanowiska, które nie wymagają specjalnych kwalifikacji (np. sprzątanie, doręczanie przesyłek, zbieranie i mycie naczyń itp.).

Stanowiska, do których potrzebne są konkretne umiejętności i wiedza objęte są tzw. płacą gwarantowaną, która jest wyższa niż płaca minimalna i dzieli się na siedem kategorii, w zależności od tego, jak skomplikowana będzie wykonywana praca oraz jakich umiejętności i wysiłku będzie wymagała. Poniższa tabelka przedstawia, czym charakteryzują się poszczególne kategorie:

Artykuł Warunki zatrudniania pracowników w Czechach pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

1. Pracovní smlouva – umowa o pracę

Każda umowa o pracę musi zawierać trzy podstawowe ustalenia: rodzaj pracy, miejsce jej wykonania oraz datę rozpoczęcia stosunku pracy. Wysokość wynagrodzenia, sposób i termin wypłaty można określić bezpośrednio w umowie lub w osobnym dokumencie. W umowie o pracę precyzuje się również wymiar urlopu czy długość okresu próbnego (maksymalnie 3 miesiące).

Umowę o pracę podpisujemy:

1. na czas określony można zawierać maksymalnie na 3 lata. Po tym czasie pracodawca może ją jeszcze dwa razy przedłużyć. Oznacza to więc, że zatrudnienie na czas określony w tej samej firmie może trwać najdłużej 9 lat (3 x 3 lata).
    
2. na czas nieokreślony, gdy umowa nie określa daty rozwiązania stosunku pracy.

Stosunek pracy kończy się za porozumieniem stron, złożeniem wypowiedzenia, natychmiastowym rozwiązaniem umowy czy też rozwiązaniem umowy w okresie próbnym (pracodawca nie może jednak tego dokonać w ciągu pierwszych 14 dni). Może również minąć czas, na jaki umowa była zawarta.

Przy rozwiązywaniu umowy obowiązuje okres wypowiedzenia, który trwa minimalnie 2 miesiące i rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po złożeniu wypowiedzenia.

Urlop wypoczynkowy przy umowie o pracę

W przypadku całego etatu (40 godzin tygodniowo) pracownikowi przysługuje od 20 do 25 dni urlopu wypoczynkowego na rok, w zależności od dobrej woli pracodawcy. Jeśli jednak nie miałby możliwości wykorzystania całego urlopu w danym roku, pozostałe dni przechodzą na rok następny.

Urlop przysługuje pracownikowi, który był zatrudniony u jednego pracodawcy minimalnie 60 dni. Jeśli umowa nie trwała cały rok, urlop ulega skróceniu – za każdy przepracowany miesiąc przysługuje 1/12 urlopu należnego za rok pracy. Jeśli pracownik nie przepracował 60 dni, przysługuje mu urlop w wymiarze 1/12 urlopu należnego za rok pracy za każde 21 dni, które przepracował.

W czasie urlopu pracownik otrzymuje średnie zarobki wyliczane na podstawie przepracowanego czasu oraz wynagrodzenia brutto z poprzednich trzech miesięcy kalendarzowych.

2. Dohoda o provedení práce (DPP) – „umowa o wykonaniu pracy”

Wymiar pracy u jednego pracodawcy nie może przekroczyć 300 godzin w danym roku kalendarzowym. Jeśli miesięczne wynagrodzenie nie przekroczy 10 000 CZK, odprowadza się jedynie podatek dochodowy 15%, nie zostają potrącone składki na ubezpieczenie społeczne czy zdrowotne. Osoba zatrudniona na takiej umowie nie ma do urlopu. Umowę można rozwiązać za porozumieniem stron, poprzez złożenie wypowiedzenia (okres wypowiedzenia wynosi wtedy 15 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia drugiej stronie) lub rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym.

3. Dohoda o pracovní činnosti (DPČ) – „umowa o czynności zawodowej”

W tym przypadku wymiar pracy nie może przekroczyć 20 godzin tygodniowo, co w rzeczywistości odpowiada ½ etatu. Jeśli wynagrodzenie przekracza 3 500 CZK na miesiąc, odprowadza się nie tylko podatek dochodowy 15%, ale również składki na ubezpieczenia zdrowotne i społeczne. Zasadniczo pracownikowi nie przysługuje urlop wypoczynkowy, ale jeśli strony umowy uzgodniły, że pracownik będzie miał do niego prawo, umowa powinna zawierać odpowiedni zapis. zdrowotny, zazwyczaj też w umowie określa się wymiar urlopu wypoczynkowego. Okres wypowiedzenia, podobnie jak w przypadku DPP, wynosi 15 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia drugiej stronie.

Składki ubezpieczeniowe 

Składka społeczna

Ubezpieczenie społeczne pracownika wynosi łącznie 31,5% wynagrodzenia brutto, z czego 6,5% płaci pracownik, a resztę pracodawca. Ubezpieczenie obejmuje:

• składki na ubezpieczenie chorobowe (2,3 %, całość opłaca pracodawca)
• składki na ubezpieczenie emerytalne (6,5 % opłaca pracownik, 21,5 % opłaca pracodawca)
• wkład w państwową politykę zatrudnienia (1,2 % całość opłaca pracodawca).

Składka zdrowotna

Ubezpieczenie zdrowotne pracownika wynosi łącznie 13,5% wynagrodzenia brutto. Pracownik opłaca jedynie 1/3 składki, a więc 4,5%, pracodawca opłaca pozostałe 2/3 składki, czyli 9 %. 

!!! W Czeskiej Republice ubezpieczenie zdrowotne jest obowiązkowe. Jeśli więc wynagrodzenie pracownika nie podlega oskładkowaniu, powinien się zgłosić do ubezpieczalni i samodzielnie opłacić ubezpieczenie w minimalnej wysokości, która w roku 2021 wynosi 2 052 CZK.

Płaca minimalna a płaca gwarantowana

Od 1 stycznia 2017 roku płaca minimalna w Czeskiej Republice uległa podwyższeniu i obecnie wynosi ona 15 200 CZK na miesiąc, bądź 90,50 CZK na godzinę. Płacą minimalną są objęte stanowiska, które nie wymagają specjalnych kwalifikacji (np. sprzątanie, doręczanie przesyłek, zbieranie i mycie naczyń itp.).

Stanowiska, do których potrzebne są konkretne umiejętności i wiedza objęte są tzw. płacą gwarantowaną, która jest wyższa niż płaca minimalna i dzieli się na siedem kategorii, w zależności od tego, jak skomplikowana będzie wykonywana praca oraz jakich umiejętności i wysiłku będzie wymagała. Poniższa tabelka przedstawia, czym charakteryzują się poszczególne kategorie:

Artykuł Warunki zatrudniania pracowników w Czechach pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

1. Pracovní smlouva – umowa o pracę

Każda umowa o pracę musi zawierać trzy podstawowe ustalenia: rodzaj pracy, miejsce jej wykonania oraz datę rozpoczęcia stosunku pracy. Wysokość wynagrodzenia, sposób i termin wypłaty można określić bezpośrednio w umowie lub w osobnym dokumencie (tzw. mzdový výměr). W umowie o pracę precyzuje się również wymiar urlopu czy długość okresu próbnego (maksymalnie 3 miesiące).

Umowę o pracę podpisujemy:

1. na czas określony (pracovní smlouva na dobu určitou) można zawierać maksymalnie na 3 lata. Po tym czasie pracodawca może ją jeszcze dwa razy przedłużyć. Oznacza to więc, że zatrudnienie na czas określony w tej samej firmie może trwać najdłużej 9 lat (3 x 3 lata).

2. na czas nieokreślony (pracovní smlouva na dobu neurčitou), gdy umowa nie określa daty rozwiązania stosunku pracy.

Stosunek pracy kończy się za porozumieniem (istnieje możliwość natychmiastowego rozwiązania umowy), złożeniem wypowiedzenia, natychmiastowym rozwiązaniem umowy czy też rozwiązaniem umowy w okresie próbnym (pracodawca nie może jednak tego dokonać w ciągu pierwszych 14 dni). Może również minąć czas, na jaki umowa była zawarta.

Przy rozwiązywaniu umowy obowiązuje okres wypowiedzenia, który trwa minimalnie 2 miesiące i rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po złożeniu wypowiedzenia.

Urlop wypoczynkowy przy umowie o pracę

W przypadku całego etatu (40 godzin tygodniowo) pracownikowi przysługują minimalnie 4 tygodnie urlopu wypoczynkowego  na rok. Jeśli jednak nie miałby możliwości wykorzystania całego urlopu w danym roku, pozostałe dni przechodzą na rok następny. Zatrudniony może też wyrazić zgodę, aby urlop wykorzystać jeszcze później – w kolejnym roku.

Urlop przysługuje pracownikowi, który był zatrudniony u jednego pracodawcy minimalnie 60 dni. Oczywiście jeśli umowa nie obejmowała całego roku, lub jeśli stosunek pracy został przerwany, urlop ulega skróceniu – za każdy przepracowany miesiąc przysługuje 1/12 urlopu należnego za rok pracy. Jeśli pracownik nie przepracował 60 dni, przysługuje mu urlop w wymiarze 1/12 urlopu należnego za rok pracy za każde 21 dni, które przepracował.

W czasie urlopu pracownik otrzymuje średnie zarobki wyliczane na podstawie przepracowanego czasu oraz wynagrodzenia brutto z poprzednich trzech miesięcy kalendarzowych.

2. Dohoda o provedení práce (DPP) – „umowa o wykonaniu pracy”

Wymiar pracy u jednego pracodawcy nie może przekroczyć 300 godzin w danym roku kalendarzowym. Jeśli miesięczne wynagrodzenie nie przekroczy 10 000 KCZ, odprowadza się jedynie podatek, nie zostają potrącone składki na ubezpieczenie socjalne czy zdrowotne. Osoba zatrudniona na takiej umowie nie ma więc prawa do urlopu zdrowotnego i zazwyczaj nie przysługuje jej też urlop wypoczynkowy. Umowę taką można rozwiązać za porozumieniem stron, poprzez złożenie wypowiedzenia (okres wypowiedzenia wynosi wtedy 15 dni) lub rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym.  

3. Dohoda o pracovní činnosti (DPČ) – „umowa o czynności zawodowej”

W tym przypadku wymiar pracy nie może przekroczyć 20 godzin tygodniowo, co w rzeczywistości odpowiada ½ etatu. Jeśli wynagrodzenie przekracza 2 500 KCZ na miesiąc, odprowadza się nie tylko podatek, ale również składki na ubezpieczenia (zdrowotne i socjalne). Pracownikowi przysługuje więc urlop zdrowotny, zazwyczaj też w umowie określa się wymiar urlopu wypoczynkowego. Okres wypowiedzenia, podobnie jak w przypadku DPP, wynosi 15 dni.

!!! W Czeskiej Republice ubezpieczenie zdrowotne jest obowiązkowe. Jeśli więc wynagrodzenie pracownika nie podlega oskładkowaniu, powinien się zgłosić do ubezpieczalni (zdravotní pojišťovna) jako osoba bez opodatkowanego dochodu (osoba bez zdanitelných příjmů – OBZP) i samodzielnie opłacić ubezpieczenie. Wynosi ono 13,5 % płacy minimalnej, a więc 1485 KCZ miesięcznie. Ubezpieczenie zdrowotne należy opłacać do 8 dnia kolejnego miesiąca (np. za marzec zapłacimy do 8. kwietnia).

Płaca minimalna a płaca gwarantowana

Od 1. stycznia 2017 roku płaca minimalna w Czeskiej Republice uległa podwyższeniu i obecnie wynosi ona 11 000 KCZ na miesiąc, bądź 66 KCZ na godzinę. Płacą minimalną (minimální mzda) są objęte stanowiska, które nie wymagają specjalnych kwalifikacji (np. sprzątanie, doręczanie przesyłek, zbieranie i mycie naczyń itp.).

Stanowiska, do których potrzebne są konkretne umiejętności i wiedza objęte są tzw. płacą gwarantowaną (zaručená mzda), która jest wyższa niż płaca minimalna i dzieli się na siedem kategorii, w zależności od tego, jak skomplikowana będzie wykonywana praca oraz jakich umiejętności i wysiłku będzie wymagała. Poniższa tabelka przedstawia, czym charakteryzują się poszczególne kategorie:

Urlop zdrowotny

Pracownik, który zachorował (tzn. posiada zaświadczenie od lekarza, że jest chwilowo niezdolny do pracy) i podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu ma oczywiście prawo do urlopu zdrowotnego. Wypłacane w tym czasie stawki oraz podstawa ich wyliczenia różnią się w zależności od tego, czy rozlicza je pracodawca, czy państwo.

Kompensacja wynagrodzenia wypłacana przez pracodawcę

Pierwsze dwa tygodnie niedyspozycji opłaca pracodawca w formie tzw. kompensacji wynagrodzenia (náhrada mzdy). Pracodawca wypłaca pierwsze 14 dni urlopu zdrowotnego, ale kompensacja wynagrodzenia rozpoczyna się dopiero od czwartego dnia  – trzy pierwsze są więc bezpłatne. Ważne jest też to, że pracodawca opłaca wyłącznie dni robocze (bez weekendów czy świąt).

Aby obliczyć wysokość kompensacji wynagrodzenia, należy znać średnie wynagrodzenie pracownika, które wylicza się czterokrotnie w roku (do 1. stycznia, do 1. kwietnia, do 1. czerwca i do 1. października), sumując wynagrodzenie podstawowe oraz premie/dodatki itp. i dzieląc tę sumę przez ilość godzin pracy. Wysokość wypłacanej kompensacji opiera się na ćwierćroczu poprzedzającym to, w którym pracownik zachorował.

Średnie wynagrodzenie ulega dalej  redukcji według trzech granic redukcyjnych (redukční hranice – RH):

• gdy dosięga do I RH (164,85 KCZ) redukuje się je do 90%
• gdy dosięga do II RH (247,10 KCZ) redukuje się je do 60%
• gdy dosięga do III RH (494,20 KCZ) redukuję się je do 30%
• !!! gdy średnie wynagrodzenie przekracza wymienione granice, nie bierze się go pod uwagę przy wyliczaniu wymiaru urlopu zdrowotnego

I dopiero z tej kwoty, ze zredukowanego w ten sposób średniego zarobku pracownika, pracodawca wypłaca kompensację w wysokości 60% za każdą nieprzepracowaną godzinę.

Wymiar urlopu zdrowotnego wypłacanego przez państwo

Urlop zdrowotny (nemocenské dávky) jest wypłacany przez państwo, konkretnie przez powiatowe jednostki czeskiej administracji zabezpieczenia społecznego (Česká správa sociálního zabezpečení), dopiero od 15. dnia jego trwania, ale maksymalnie do 380 dni (obejmujących również poprzedni urlop zdrowotny w danym roku). W przeciwieństwie do kompensacji wynagrodzenia, którą wypłaca pracodawca, obejmuje dni kalendarzowe, a nie jedynie robocze.

Stawkę, którą wypłaca państwo, oblicza się na podstawie dochodu pracownika z okresu 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym udał się na urlop zdrowotny, dzielonych przez ilość dni kalendarzowych. Wyliczony w ten sposób średni dzienny dochód redukuje się według trzech granic redukcyjnych i dopiero z tej kwoty wylicza się 60%, co daje kwotę wypłacaną od 15. dnia trwania urlopu zdrowotnego.

W niektórych sytuacjach ubezpieczenie zdrowotne jest wypłacane osobie, która zakończyła już pracę w danej firmie. Jest to okres siedmiu dni od dnia skończenia zatrudnienia, które zapewniało wypłatę urlopu zdrowotnego, nazywany okresem ochronnym (ochranná lhůta).

Artykuł Warunki zatrudniania pracowników w Czechach pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.