Wartość wykorzystywanych aktywów może wyliczyć rzeczoznawca. Można ją też oszacować, opierając się na aktualnych cenach rynkowych (np. znajdując w Internecie kilka ogłoszeń sprzedaży aut o tych samych parametrach tj. wiek, przebieg itp.).

Sprzedaż auta traktowana jest jak przychód firmy, a więc wchodzi w skład podstawy podatku dochodowego od osób prawnych. W Czechach niestety nie ma okresu, w którym spółka nie musiałaby płacić podatku dochodowego od sprzedaży pojazdu będącego w jej majątku. Stawka CIT wynosi 19%.

A co z VAT?

Jeśli spółka nie będzie zarejestrowana do VAT, w momencie sprzedaży, nie ma prawa naliczać tego podatku. Jeśli jednak sprzedaży dokonuje spółka ędącą aktywnym podatnikiem VAT, powinna rozliczyć podatek od towarów i usług. 

W kontekście konieczności naliczania podatku VAT nie ma różnicy czy auto jest sprzedawane w Czechach, czy np. nabywcy z Polski, który nie jest aktywnym podatnikiem VAT. W obu sytuacjach sprzedawca, będący aktywnym podatnikiem VAT, powinien naliczyć 21% VAT. Jeśli natomiast auto zostałoby sprzedane czynnemu podatnikowi VAT z innego państwa UE, należałoby zastosować mechanizm reverse charge.

Podkreślmy, że warunkiem sprzedaży do innego państwa UE jest rejestracja do VAT-UE. Więcej na temat czeskiego VAT i VAT-UE: https://www.czechybiznes.expert/wpis/242

Artykuł Sprzedaż samochodu będącego w majątku spółki pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Podatek dochodowy od osób prawnych muszą opłacać wszystkie firmy mające siedzibę lub przynajmniej zarząd w Republice Czeskiej. Ponadto podmioty zagraniczne, które osiągają dochody na terytorium Czech.

Przedmiot opodatkowania i stawka CIT

Przedmiotem opodatkowania są dochody ze wszystkich czynności związanych z działalnością gospodarczą i rozporządzaniem mieniem. Podatek wylicza się w oparciu o wynik finansowy wykazany w księgowości. Należy zauważyć, że podstawa opodatkowania nie obejmuje odsetek od pożyczek ani darów.

Możliwe jest również obniżenie podstawy przede wszystkim o 100% kosztów poniesionych na badania i rozwój, a także o stratę poniesioną w latach poprzednich.

Zaoszczędzić można również poprzez zastosowanie ulgi w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych. Wysokość ulgi jest uzależniona od tego, ilu takich pracowników firma zatrudnia średnio na rok.  Ulgi są wyglądają w następujący sposób:

• 18 000 CZK – za pracownika niepełnosprawnego (z wyjątkiem niepełnosprawności w stopniu znacznym).
• 60 000 CZK – za pracowników o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Stawka podatku wynosi w Czechach 19%.

Zaliczki na podatek

Wylicza się je w oparciu o zeznanie podatkowe i wysokość podatku zapłaconego za rok poprzedni. W pierwszym roku działalności firma nie płaci więc zaliczek. W kolejnych latach ich wyliczenie wygląda w następujący sposób:

Zaliczki nie obejmują podatku dochodowego zapłaconego w poprzednim roku, jeśli był  niższy niż 30 000 CZK.

Jeśli podatek w ubiegłym roku wynosił od 30 000 CZK do 150 000 CZK, firma musi płacić 40% podatku za rok poprzedni w terminie do 15 dnia 6. i 12. miesiąca okresu  podatkowego.

Jeśli podatek w ubiegłym roku przekroczył 150 000 CZK, zaliczki na podatek będą wynosić 25% podatku za rok poprzedni a terminy płatności to zawsze 15. dzień 3., 6., 9. i 12. miesiąca okresu podatkowego.

Okres podatkowy

Osoby fizyczne muszą się rozliczać za okresy od stycznia do grudnia. Dotyczy to również osób prawnych, ale należy zauważyć, że nie jest to jedyny sposób rozliczania. Okres podatkowy dla osób prawnych może też wyglądać tak:

• Przesunięty rok gospodarczy – 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przy czym pierwszy miesiąc to nie styczeń (przesunięty rok może trwać np. od 1.04.2019 – 31.03.2020);
• Okres od zmian w spółce (fuzji, przeniesienia własności na wspólnika albo rozdzielenia spółki) do końca roku gospodarczego, w którym doszło do zmian;
• Wydłużony rok gospodarczy, a więc dłuższy niż 12 miesięcy kalendarzowych – ta możliwość dotyczy sytuacji, gdy spółka została założona w ostatnim kwartale roku kalendarzowego (październik – grudzień) lub została zamknięta w pierwszym kwartale roku kalendarzowego (styczeń – marzec).

Termin złożenia deklaracji podatkowej

Zeznanie podatkowe składa się raz w roku – do 3 miesięcy po zakończeniu roku gospodarczego (ten zazwyczaj pokrywa się z rokiem kalendarzowym, a więc zeznanie składamy do 31.03.). Jeśli jednak spółka korzysta z pomocy doradcy podatkowego i to on będzie w jej imieniu składać deklarację, okres ten się wydłuża do 6 miesięcy od zakończenia roku gospodarczego.

Artykuł Podatek dochodowy od osób prawnych pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Według czeskiej ustawy o podatku dochodowym rezydentem podatkowym jest osoba fizyczna, która ma na terytorium Czech miejsce zamieszkania lub przeważnie w Czeskiej Republice przebywa, a więc spędza w niej przynajmniej 183 dni w roku. Za miejsce zamieszkania uważa się nie tylko adres lokalu, ale również okoliczności wskazujące na zamiar danej osoby trwale w danym miejscu przebywać.

Według polskiego prawa polskim rezydentem podatkowym jest osoba, która spełnia jedno z dwóch kryteriów, a więc posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Według Dyrektora Izby skarbowej w Warszawie przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. (interpretacja indywidualna IPPB4/4511-730/16-2/JK3).

Podatek CIT

Osoba prawna jest rezydentem podatkowym tego kraju, na terytorium którego znajduje się jej siedziba.

Żyję w Polsce, ale mam działalność w Czechach

Jeśli więc prowadzimy działalność jednoosobową w Czechach, ale nasz ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce, dochody, również te uzyskane z tytułu prowadzenia działalności jednoosobowej w Czechach, należy opodatkować w Polsce.

Zakładając, że nasze centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce, a w Czechach prowadzimy spółkę, która posiada oddzielną osobowość w Czechach należy opodatkować dochody firmy, a w Polsce zapłacić podatek od udziału w zyskach, a więc od dywidend.

Co grozi za nieprzestrzeganie obowiązku podatkowego?

Za niepłacenie podatku od dochodów lub zmniejszanie kwoty podlegającej opodatkowaniu, a więc np. niewykazywanie dochodów uzyskanych za granicą, grożą kary finansowe ze strony urzędu skarbowego. Opisane postępowanie kwalifikuje się jako wykroczenie lub przestępstwo w zależności o od tego, na jak duże uszczuplenie została narażona należność publicznoprawna. Progiem jest pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia,. W roku 2018 jest to kwota 10 500 zł (5 x 2 100 zł).

Kary za wykroczenia skarbowe

Karą za przestępstwa skarbowe jest kara grzywny w stawkach dziennych. Wymierzając karę grzywny, sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki dziennej. Najniższa liczba stawek wynosi 10, najwyższa natomiast – 720.

Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności.

Artykuł Rezydencja podatkowa pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.

Podstawę opodatkowania stanowią dochody pomniejszone o koszty ich uzyskania, które obejmują np. odpis aktywów materialnych, składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, opłaty za czynsz, wydatki na warunki pracy, warunki socjalne czy ochronę przeciwpożarową, wydatki na podróże służbowe, na zakwaterowanie, na komunikację publiczną lub na eksploatację samochodów służbowych.

Z podstawy zaokrąglonej w dół do całych tysięcy KCZ wylicza się 19%, co stanowi wysokość podatku dochodowego od osób prawnych. Opodatkować należy też dochody płynące z zagranicy.

Na tym jednak się nie kończy. W przypadku s.r.o. opodatkowaniu podlegają również udziały w zyskach rozdzielane między udziałowców spółki. Dla czeskich rezydentów podatkowych, stawka wynosi 15%. Inaczej wygląda sytuacja wspólników, wktórzy nie są czeskimi rezydentami podatkowymi. Na przykład – Polak, będący wspólnikiem w czeskiej spółce, ale pozostający jako osoba fizyczna rezydentem podatkowym Polski, będzie musiał opodatkować dywidendę w Polsce, wg polskich zasad, a więc stawką 19%. 

Okresem podatkowym jest rok kalendarzowy, rok gospodarczy, okres rozliczeniowy, jeśli jest dłuższy niż 12 miesięcy idących po sobie, czy też okres od dnia fuzji, podziału spółki lub przeniesienia aktywów do końca roku kalendarzowego lub gospodarczego, w którym doszło do zmian.

Zaliczki na podatek dochodowy

W pierwszym roku prowadzenia działalności spółka nie musi płacić zaliczek na podatek dochodowy. W kolejnych latach ich wysokość oraz częstotliwość jest uzależniona od podatku zapłaconego za rok poprzedni.

• Spółka nie będzie płaciż zaliczek jeśli, podatek zapłacony w poprzednim roku był  niższy niż 30 000 KCZ.
   
• Jeśli podatek w ubiegłym roku wynosił od 30 000 KCZ do 150 000 KCZ – zaliczki na podatek  dochodowy będą wynosić 40% i spółka będzie je płacić do 15 dnia 6. i 12. miesiąca okresu  podatkowego.
   
• Jeśłi podatek w ubiegłym roku przekroczył 150 000 KCZ – zaliczki na podatek dochodowy będą wynosić 25%  i spółka będzie je płacić do 15. dnia 3., 6., 9. i 12. miesiąca okresu podatkowego.

Składki ubezpieczeniowe

Ubezpieczenie zdrowotne – zdravotní pojištění

Składki na ubezpieczenie zdrowotne wynoszą 13,5 % wynagrodzenia pracownika. Jedną trzecią (czyli 4,5%) płaci pracownik a kolejne dwie trzecie (9%) – pracodawca. W praktyce opłacanie składek jest obowiązkiem pracodawcy, który odprowadzając je pomniejsza wynagrodzenie pracownika o odpowiednią kwotę (wspomniane 4,5%).

Ubezpieczenie społeczne – sociální pojištění

To ubezpieczenie obejmuje składki emerytalne, składki chorobowe oraz składki na państwową politykę zatrudnienia.

Ubezpieczenie społeczne stanowi 31,5% wynagrodzenia pracownika, przy czym on sam odprowadza 6,5% na składki emerytalne, natomiast pracodawca opłaca pozostałe 25%, która obejmują 21,5% na składki emerytalne, 2,3% na składki chorobowe oraz 1,2% na państwową politykę zatrudnienia.

Składki na ubezpieczenia należy uregulować od 1 do 20 dnia następnego miesiąca kalendarzowego.

W artykule o warunkach zatrudniania pracowników dowiecie się Państwo, w jakich sytuacjach odprowadzanie składek na ubezpieczenia nie jest konieczne.

Ubezpieczenie członka Zarządu

Jeśli członek Zarządu wykonuje swoją funkcję odpłatnie – konieczne jest jego zgłoszenie do ubezpieczeń. Zasady odprowadzania składek na ubezpieczenia oraz ich wysokość jest taka sama, jak w przypadku zwykłego pracownika. 

Artykuł Zobowiązania finansowe s.r.o wobec państwa pochodzi z serwisu Czechy Biznes Expert.